close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć

     

  • OBYWATELSTWO

  • Zagadnienia nabycia obywatelstwa polskiego i jego utraty reguluje ustawa z dnia 2 kwietnia 2009 roku o obywatelstwie polskim (Dz.U. z 2012r. poz. 161).

     

    Najważniejsze zasady dotyczące polskiego obywatelstwa:

     

    Zasada ciągłości obywatelstwa polskiego – gwarantuje trwałość obywatelstwa w czasie, począwszy od momentu jego nabycia, zgodnie z obowiązującymi w tym czasie przepisami, niezależnie od zmian, jakim podlega ustawodawstwo dotyczące obywatelstwa. Oznacza to, iż osoby, które nabyły obywatelstwo polskie na podstawie dawnych przepisów, następnie uchylonych lub zmienionych, jeśli obywatelstwa polskiego nie utraciły, zachowują je zgodnie z przepisami obowiązującymi w dacie jego nabycia.

     

    Zasada wyłączności obywatelstwa polskiego – obywatel polski może posiadać równocześnie obywatelstwo polskie i obywatelstwo państwa obcego, ale nawet wówczas posiada wobec Rzeczypospolitej Polskiej takie same prawa i obowiązki, jak osoba posiadająca wyłącznie obywatelstwo polskie, tj. nie może wobec władz polskich powoływać się ze skutkiem prawnym na posiadane równocześnie obywatelstwo obce lub na wynikające z niego prawa i obowiązki.

     

    I. Sposoby nabycia obywatelstwa polskiego:

     

    Z mocy prawa:

    • urodzenie z rodziców, z których co najmniej jedno posiada obywatelstwo polskie (prawo krwi - ius sanguinis) - dziecko nabywa obywatelstwo polskie przez urodzenie z rodziców, z których co najmniej jedno posiada obywatelstwo polskie, bez względu na miejsce urodzenia dziecka w Polsce czy za granicą;
    • urodzenie lub znalezienie dziecka na terytorium Polski (prawo ziemi - ius soli) - zasada ta ma zastosowanie, gdy dziecko urodzi się lub zostanie znalezione na terytorium RP, a oboje rodzice są nieznani lub obywatelstwo ich jest nieokreślone, bądź nie mają żadnego obywatelstwa;  
    • przysposobienie pełne (adopcja) - dziecko przysposobione przez osobę lub osoby posiadające obywatelstwo polskie, nabywa to obywatelstwo, jeżeli przysposobienie pełne nastąpiło przed ukończeniem przez niego 16 lat. W tym przypadku przyjmuje się, że małoletni cudzoziemiec nabył obywatelstwo polskie z dniem urodzenia.

       

    Nadanie obywatelstwa polskiego przez Prezydenta RP

    Prezydent RP może nadać cudzoziemcowi, na jego wniosek, obywatelstwo polskie. Wniosek o nadanie obywatelstwa polskiego osoby zamieszkałe za granicą wnoszą za pośrednictwem właściwego konsula RP. Należy złożyć następujące dokumenty:

     

    • wniosek do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o nadanie obywatelstwa polskiego (formularz wniosku) – wniosek należy wypełnić w j. polskim;
    • dokumenty potwierdzające dane i informacje zawarte we wniosku w zakresie danych cudzoziemca, informacji o źródłach utrzymania cudzoziemca, jego osiągnięciach zawodowych, działalności politycznej i społecznej, danych małżonka cudzoziemca;
    • jeśli wniosek składa przedstawiciel ustawowy małoletniego należy dołączyć dane i dokumenty dot.   małoletnich dzieci oraz informacje czy i przed jakim organem zostały złożone oświadczenia o wyrażenia zgodny na nabycie obywatelstwa przez małoletniego;
    • posiadane dokumenty potwierdzające informacje o rodzicach cudzoziemca i dalszych wstępnych, jeżeli posiadali obywatelstwo polskie, informacji o posiadaniu obywatelstwa polskiego w przeszłości, jego utracie oraz dacie nabycia obywatelstwa innego państwa;

     

    Wniosek składa się osobiście lub korespondencyjne z podpisem urzędowo poświadczonym. Nadanie obywatelstwa polskiego obojgu rodzicom obejmuje dzieci pozostające pod ich władzą rodzicielską. Nadanie obywatelstwa polskiego jednemu z rodziców, obejmuje małoletniego pozostającego pod jego władzą rodzicielską, w przypadku gdy drugiemu z rodziców nie przysługuje władza rodzicielska lub  drugie z rodziców złożyło oświadczenie o wyrażeniu zgody na nabycie przez małoletniego obywatelstwa polskiego. W przypadku ukończenia przez dziecko 16 roku życia, następuje to jedynie za jego zgodą.

     

    Uznanie za obywatela polskiego

    O obywatelstwo polskie w drodze uznania mogą ubiegać się cudzoziemcy zamieszkujący w Polsce na podstawie określonych zezwoleń, którzy w toku długoletniego legalnego pobytu w Polsce integrowali się ze społeczeństwem polskim, znają język polski, mają zapewnione mieszkanie i źródła utrzymania, respektują polski porządek prawny oraz nie stanowią zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa. Wniosek o uznanie za obywatela polskiego składa się do Wojewody. Konsul nie pośredniczy w procedurze przekazywania ww. wniosku.

     

    Przywrócenie obywatelstwa polskiego

    Instytucja przywrócenie obywatelstwa polskiego umożliwia, po spełnieniu warunków określonych w ustawie z dnia 2 kwietnia 2009 o obywatelstwie polskim (DZ. U. z 2012 r., poz. 161), nabycie obywatelstwa polskiego cudzoziemcom, którzy w przeszłości posiadali obywatelstwo polskie i utracili je, przed dniem 1 stycznia 1999 r. w przypadkach wymienionych w art. 38 ww. Ustawy.

     

    Osoba zamieszkała za granicą składa wniosek o przywrócenie obywatelstwa polskiego do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji za pośrednictwem konsula RP właściwego ze względu na miejsce zamieszkania (formularz wniosku)

     

    Do wniosku należy dołączyć:

    • dokumenty potwierdzające tożsamość i obywatelstwo;
    • dokumenty potwierdzające zmianę imienia i nazwiska, jeśli takie nastąpiły;
    • posiadane dokumenty potwierdzające utratę obywatelstwa polskiego;
    • fotografię osoby objętej wnioskiem.

     

    Przywrócenie obywatelstwa następuje w formie decyzji wydanej przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji

     

     

     

     

    II. Potwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego lub jego utraty

     

    Zgodnie z ustawą z dnia 2 kwietnia 2009 o obywatelstwie polskim (DZ. U. z 2012r., poz. 161) decyzję w sprawie potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego lub jego utraty wydaje – na wniosek osoby, której postępowanie dotyczy – wojewoda właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub ostatnie miejsce zamieszkania na terytorium RR osoby, której postępowanie dotyczy, a w przypadku braku tej podstawy – wojewoda mazowiecki.

     

    Osoby zamieszkałe za granicą mogą zwrócić się do właściwego wojewody z wnioskiem o potwierdzenie posiadania lub utraty obywatelstwa polskiego za pośrednictwem konsula RP (formularz wniosku).

     

    Wniosek o potwierdzenie posiadania lub utraty obywatelstwa polskiego zawiera dane osoby, której potwierdzenie dotyczy oraz jej wstępnych do drugiego stopnia, a także informacje o istotnych okolicznościach niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego i prawnego.

     

    Osoba występująca z wnioskiem o potwierdzenie posiadania lub utraty obywatelstwa polskiego jest obowiązana dołączyć dokumenty potwierdzające dane i informacje zawarte we wniosku, chyba że uzyskanie tych dokumentów napotyka trudne do przezwyciężenia przeszkody.

     

    Uwaga:

    Wszelkie dokumenty wymagane w ww. sprawach obywatelskich, sporządzone w języku obcym, składa się wraz z ich tłumaczeniem na język polski sporządzonym / poświadczonym przez tłumacza przysięgłego lub przez konsula RP.

     

    Lista tłumaczy przysięgłych języka portugalskiego i francuskiego jest dostępna na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości RP: https://bip.ms.gov.pl/pl/rejestry-i-ewidencje/tlumacze-przysiegli/lista-tlumaczy-przysieglych/search.html

     

    Informacja o wysokości opłat konsularnych za czynności z zakresu obywatelstwa polskiego znajduje się w zakładce „Opłaty konsularne”

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: