close

  • Być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej

     

  • UZNANIE OJCOSTWA

  • Oświadczenie o uznaniu ojcostwa można złożyć przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego (w Polsce) lub przed konsulem (za granicą). Oświadczenie przed konsulem można złożyć pod warunkiem, że przynajmniej jedno z rodziców posiada polskie obywatelstwo. Uznanie ojcostwa polega na tym, że mężczyzna, od którego pochodzi dziecko oświadcza, że jest ojcem dziecka, natomiast matka dziecka potwierdza (jednocześnie lub w ciągu trzech miesięcy od dnia złożenia oświadczenia przez mężczyznę), że ojcem dziecka jest składający oświadczenie mężczyzna.

     

    Uznanie może dotyczyć także ojcostwa dziecka poczętego przed jego urodzeniem, jak również dziecka poczętego w wyniku procedury in vitro, przed przeniesieniem komórek rozrodczych do organizmu kobiety. W tym ostatnim przypadku oświadczenie o uznaniu ojcostwa musi być złożone przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego – urzędnicy konsularni nie posiadają w tym zakresie własnych uprawnień.

     

    Oświadczenia o uznaniu ojcostwa muszą być zgodne. W przypadku braku zgodności stanowisk kobiety i mężczyzny ustalenie ojcostwa następuje na drodze sądowej.

     

    Uznanie ojcostwa jest inną instytucją prawa cywilnego niż przysposobienie (adopcja). Uznanie ojcostwa wiąże się z przyznaniem istnienia więzi biologicznej pomiędzy mężczyzną uznającym dziecko a dzieckiem. Natomiast przysposobienie (adopcja) polega na utworzeniu więzi prawnej pomiędzy rodzicem adopcyjnym a przysposabianym dzieckiem, takiej samej jaka istnieje między rodzicami, a potomstwem biologicznym, przy świadomości braku istnienia więzów krwi.

     

    Ojcostwo można uznać w stosunku do dziecka:

     

    • poczętego;
    • urodzonego, do osiągnięcia pełnoletności;
    • zmarłego przed osiągnięciem pełnoletności – w ciągu 6 miesięcy od dnia, w którym mężczyzna składający oświadczenie o uznaniu dowiedział się o śmierci dziecka, nie później jednak niż do dnia, w którym dziecko osiągnęłoby pełnoletniość.

     

    W wyniku uznania ojcostwa uznane dziecko nosi nazwisko:

     

    • w przypadku złożenia zgodnych oświadczeń rodziców w sprawie nazwiska – nazwisko jednego z rodziców albo nazwisko dwuczłonowe, powstałe w wyniku połączenia nazwisk rodziców;
    • w sytuacji braku zgodnych oświadczeń rodziców dziecka w sprawie nazwiska dziecka – nazwisko składające się z nazwiska matki i dołączonego do niego nazwiska ojca dziecka.

     

    Jeżeli dziecko ukończyło 13 rok życia, to do zmiany nazwiska konieczna jest zgoda dziecka.

     

    Przesłanki niedopuszczalności uznania ojcostwa przed konsulem są następujące:

     

    • osiągnięcie przez dziecko pełnoletności;
    • przyjęcie oświadczeń koniecznych do uznania bądź odmowa ich przyjęcia przez innego kierownika urzędu stanu cywilnego lub konsula;
    • wątpliwość co do pochodzenia dziecka;
    • wszczęcie postępowania sądowego o ustalenie ojcostwa;
    • nieposiadanie pełnej zdolności do czynności prawnych przez osoby składające oświadczenia.

     

    Opłata zgodnie z Tabelą opłat konsularnych

     

    Oświadczenia konieczne do uznania ojcostwa dokumentuje się w formie protokołu, który podpisują rodzice dziecka, konsul oraz dziecko, jeśli ukończyło 13 lat, które w protokole zamieszcza swój podpis oraz informację o wyrażeniu bądź odmowie wyrażenia zgody na zmianę nazwiska.

     

    W przypadku przyjęcia oświadczenia o uznaniu ojcostwa przez konsula, konsul wydaje rodzicom pisemne zaświadczenie potwierdzające uznanie ojcostwa.

     

    Jeżeli konsul odmówił przyjęcia oświadczeń koniecznych do uznania ojcostwa z uwagi na ich niedopuszczalność, powiadamia pisemnie matkę dziecka i mężczyznę, który twierdzi, że jest ojcem dziecka w terminie 7 dni od dnia odmowy, o jej przyczynach i możliwości uznania ojcostwa przed sądem opiekuńczym.

     

    Podstawa prawna:

     

    • Ustawa z dnia 25 lutego 1964 roku Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. z 2015 r. poz. 2082, z późn. zm.);
    • Ustawa z dnia 28 listopada 2014 roku Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 2064);
    • Ustawa z dnia 25 czerwca 2015 roku Prawo konsularne (Dz.U. z 2015 r. poz. 1274, z późn. zm.).

     

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: